Şu sıralar Harry Potter'ın altıncı kitabı Melez Prens'i tekrar okuyorum ve şu notları aldım:
Asalar aslında asa değil penis. Asalar çarpıştırılıyor ve güçlü olan kazanıyor. Aslında Harry Potter dünyanın en güçlü büyücülerinden değil. Ama cinsel çekim açısından hem kızlara hem erkeklere hitap ediyor. Büyücüler ve cadıların hepsi ona tapıyor. Harry de durumdan faydalanarak ünlü olmak için herşeyi göze alıyor.
Yani Harry'e bi'çeşit biseksüel diyebiliriz. Zaten baksanıza bi' tarafında Ron'u diğer tarafında Hermione'yi peşinden sürüklüyor. Sonuçta Harry seçilmiş ve onun asası özel, parlak, güçlü ve çekici.
Cadılar da biseksüel. Sosyal alandaki ezilmişliklerini önlemek için sihir kullanıyorlar. Tabii ki asalarıyla. Biyolojik farklılıkları büyüyle kapatıyorlar. Cinsel eşitlik değil, cinsel karmaşa yaratıyorlar. Hermione'yi örnek vermem yeterli.
Slytherin tarafı; yani ÖlümYiyen'ler; yani safkanlığı savunan Lord Voldemort taraftarları. Aslında o kadar kötü değiller. Savundukları ırksal safkanlık değil ki. Kapitalizmin getirdiği çöplüğe, kirliliğe, boyun eğen yaşam tarzına karşılar. Lord Voldemort kapitalizmin dayattıklarını kabul etmiyor. Elindeki sihir gücüyle ihtiyaçlarını kendi üretiyor. O yüzden çok fazla ortalıkta görünmüyor. Gücünü tekrar toplayarak kapitalizme vuracağı bi' sonraki darbeye hazırlanıyor. Tabii ki de Harry'i öldürmeye.
Harry'e gelince. Ben ona 'Kral' lakabını uygun görüyorum. Gücün kralı, paranın kralı. Gringotts bankasında milyonlarca altını var. Hem de hiç çalışmadan. Ama yine de kıçını kaldırıp paralarını geleceğe yönelik bi' yatırım işinde kullanmıyor. Depolamak iyi geliyor.
Kapitalizmi iliklerimize işlettiği için J.K. Rowling'e teşekkür ediyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder